PostHeaderIcon Χριστιανικός Ειρηνισμός

Πολλοί Χριστιανοί σήμερα (τονίζω το σήμερα, διότι η αρχαία Εκκλησία είχε αντίθετη άποψη) πιστεύουν ότι ένας Χριστιανός μπορεί να στρατεύεται και να πολεμά. Αυτό είναι λάθος.

Καταρχάς η πρώτη Χριστιανική Εκκλησία μέχρι (αν θυμάμαι καλά) τον 4ο μΧ. αιώνα ήταν ειρηνιστική. Μερικοί Χριστιανοί αναφέρονται λαθεμένα στην Παλαιά Διαθήκη απορρίπτοντας κατά αυτόν τον τρόπο την ΣΥΝΟΛΙΚΗ διδαχή της Αγίας Γραφής πάνω σε αυτό το ζήτημα. Είναι λάθος να αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη πάνω στο θέμα αυτό διότι α). Οι εκεί μάχες συμβολίζουν την μάχη μας κατά της αμαρτίας, β). Ήταν μέρος της Θείας παιδαγωγικής μέχρις να φανερωθεί με τον Χριστό το τελικό Του θέλημα (όπως και με π.χ. τον όρκο), γ). Ο Ιησούς Χριστός είπε ότι οι αληθινοί Χριστιανοί είναι ειρηνιστές, πρέπει να αγαπούν και να συγχωρούν όλους, δ). Η Εκκλησία είναι νέο έθνος, άγιο, με μέλη από όλα τα επί μέρους έθνη στον κόσμο, κλπ. Η Καινή Διαθήκη είναι σαφέστατη ότι τα όπλα μας είναι ΜΟΝΟ πνευματικά. Όσο για το εδάφιο από τους Ρωμαίους αναφέρεται στην στάση του κράτους έναντι των εγκληματιών και όχι στην στάση των Χριστιανών έναντι των όπλων. Είναι φανερό ότι με «μάχαιρα» εννοεί οποιαδήποτε τιμωρία ή και την μάχαιρα του Πνεύματος του Θεού που οδηγεί τον δίκαιο κριτή να τιμωρεί σωστά. Οφείλουμε να υπακούμε το κράτος ΜΟΝΟ στα σημεία που ΔΕΝ εναντιώνεται στο θέλημα του Θεού, «Αποκριθείς δε ο Πέτρος και οι απόστολοι, είπον Πρέπει να πειθαρχώμεν εις τον Θεόν μάλλον παρά εις τους ανθρώπους» (Πρ.5:29). Σε όλα τα πράγματα πρέπει πάντα να έρχεται πρώτο το θέλημα του Θεού!

Ο Χριστός είπε, «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, διότι αυτοί θέλουσιν ονομασθή υιοί Θεού.» (Μτ.5:9). «Εγώ όμως σας λέω να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, να φέρεστε καλά σ' εκείνους που σας μισούν και να προσεύχεστε για εκείνους που σας προσβάλλουν και σας κατατρέχουν» (Μτ.5:44). «Αντίθετα, ν' αγαπάτε τους εχθρούς σας και να κάνετε το καλό και να δανείζετε χωρίς να ελπίζετε οτιδήποτε, και θα είναι ο μισθός σας μεγάλος και θα γίνετε γιοι του Υψίστου, γιατί αυτός φέρεται με έλεος στους αχάριστους και στους κακόβουλους» (Λκ.6:35). Η Αγία Γραφή μας λέει ποια είναι η ρίζα των μαχών, «Από πού ξεκινούν οι πόλεμοι καθώς και οι μεταξύ σας διαμάχες; Δεν είναι ακριβώς από εδώ; Από τις επιθυμίες σας, δηλαδή, για σαρκικές απολαύσεις που στρατοπεδεύουν μέσα στα μέλη σας;» (Ικ.4:1). Ο Χριστιανός όμως πρέπει να χαρακτηρίζεται από την αγάπη, «Εκ τούτου θέλουσι γνωρίσει πάντες ότι είσθε μαθηταί μου, εάν έχητε αγάπην προς αλλήλους.» (Ιω.13:35). Πως πρέπει να αγαπάμε; Όπως ο Χριστός που μας αγάπησε ακόμη και όταν ήμασταν εχθροί Του και έδωσε την ζωή Του θυσία στο Σταυρό για εμάς, «Αύτη είναι η εντολή μου, να αγαπάτε αλλήλους, καθώς σας ηγάπησα.» (Ιω.15:12), «Ημείς αγαπώμεν αυτόν, διότι αυτός πρώτος ηγάπησεν ημάς» (Α Ιω.4:19). Ποια είναι τα όπλα του Χριστιανού; «Η νυξ προεχώρησεν, η δε ημέρα επλησίασεν3 ας απορρίψωμεν λοιπόν τα έργα του σκότους και ας ενδυθώμεν τα όπλα του φωτός» (Ρμ.13:12), «διότι τα όπλα του πολέμου ημών δεν είναι σαρκικά, αλλά δυνατά συν Θεώ προς καθαίρεσιν οχυρωμάτων» (Β' Κορ.10:4). Θα υπακούσουμε τον Χριστό στο σημείο αυτό; Η διδαχή της Καινής Διαθήκης είναι ξεκάθαρη!

Για 'μένα το θέμα αυτό είναι πολύ σημαντικό. Τι να το κάνει ο Θεός αν έχουμε όλα τα χαρίσματα όχι όμως αγάπη για όλους; «Εάν λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, έγεινα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον» (Α' Κορ.13:1).

Όσοι Χριστιανοί δέχονται πόλεμο, στράτευση, κλπ. έρχονται σε αντίθεση με τους αρχαίους Εκκλησιαστικούς συγγραφείς στο θέμα αυτό (δείτε, Ιουστίνο τον Μάρτυρα, Αθηναγόρα, Ειρηναίο της Λυών , Λακτάντιο, Ιππόλυτο, Τερτυλλιανό, Ωριγένη, κλπ). Το ότι η Εκκλησία άφησε την αρχική διδασκαλία του Χριστού και υπάκουσε σε ανθρώπους μάλλον παρά στον Θεό (για ευνόητους λόγους) φανερώνει ότι η Αποστασία ήταν γεγονός! Την διδασκαλεία της Καινής Διαθήκης πάνω στο θέμα αυτό, την ανάφερα παραπάνω. Ενδιαφέρον είναι ότι εκτός από τους πρώτους Πεντηκοστιανούς και η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν δέχεται «δίκαιο πόλεμο» (δες, Jay Beeman, Pentecostal Pacifism, Center for Mennonite and Brethren Studies 1989, Γεωργίου Ι. Μαντζαρίδη, Χριστιανική Ηθική, εκδ. Π. Πουρναρά 1991, σελ.384-385).

Άρα με βάση την Αγία Γραφή και την αρχαία Εκκλησία η ιδιότητα του Χριστιανού δεν ταιριάζει με αυτήν του στρατιώτη. Δυστυχώς για όσους θέλουν (για ευνόητους λόγους: βόλεμα) να τα έχουν καλά με το κράτος παρά με τον Θεό τα λόγια του Χριστού είναι περισσότερο από ξεκάθαρα, «Εγώ όμως σας λέγω, Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους, οίτινες σας καταρώνται, ευεργετείτε εκείνους, οίτινες σας μισούσι, και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων, οίτινες σας βλάπτουσι και σας κατατρέχουσι» (Μτ.5:44), «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, διότι αυτοί θέλουσιν ονομασθή υιοί Θεού» (Μτ.5:9). Αυτόν και μόνο ακούμε! «Πρέπει να πειθαρχώμεν εις τον Θεόν μάλλον παρά εις τους ανθρώπους» (Πρ.5:29).

Τελειώνω με την προτροπή, «Πάντα τα έργα υμών ας γίνωνται εν αγάπη» (Α' Κορ.16:14).