PostHeaderIcon Εκκλησία & Αιρέσεις

Για να γίνει κάποιος μέλος της Εκκλησία θα πρέπει να περάσει από την πόρτα, «Αληθώς, αληθώς σας λέγω, όστις δεν εισέρχεται διά της θύρας εις την αυλήν των προβάτων, αλλά αναβαίνει αλλαχόθεν, εκείνος είναι κλέπτης και ληστής ...;» (Ιω.10:1). Άρα για να μπούμε στην «αυλή των προβάτων», στη Βασιλεία του Θεού, πρέπει απαραίτητα να περάσουμε από την θύρα. Ποια είναι η θύρα; «Είπε λοιπόν πάλιν προς αυτούς ο Ιησούς· Αληθώς, αληθώς σας λέγω ότι εγώ είμαι η θύρα των προβάτων» (Ιω.10:7). Άρα ο Χριστός είναι η θύρα ή πόρτα! Πως όμως κάποιος «βρίσκει» τη θύρα; «Πάντα παρεδόθησαν εις εμέ από του Πατρός μου· και ουδείς γινώσκει τον Υιόν ει μη ο Πατήρ· ουδέ τον Πατέρα γινώσκει τις ειμή ο Υιός και εις όντινα θέλει ο Υιός να αποκαλύψη αυτόν» (Μτ.11:27). Ο  Χριστός είναι Αυτός που αποκαλύπτεται στον άνθρωπο και του κάνει γνωστό το θέλημα του Πατέρα. Γυρνάμε τώρα πίσω στο Ιω.10. «Εγώ είμαι η θύρα· δι' εμού εάν τις εισέλθη, θέλει σωθή και θέλει εισέλθει και εξέλθει και θέλει ευρεί βοσκήν.» (Ιω.10:9). Άρα ο Χριστός που είναι ο Καλός Ποιμένας βρίσκει το χαμένο πρόβατο, «και υπάγει ζητών το απολωλός, εωσού εύρη αυτό; Και ευρών αυτό, βάλλει επί τους ώμους αυτού χαίρων» (Λκ.15:4-5). Πως μπορεί κάποιος να γνωρίσει τον Πατέρα; «Πάντα παρεδόθησαν εις εμέ υπό του Πατρός μου· και ουδείς γινώσκει τις είναι ο Υιός, ειμή ο Πατήρ, και τις είναι ο Πατήρ, ειμή ο Υιός και εις όντινα θέλη ο Υιός να αποκαλύψη αυτόν» (Λκ.10:22) και, «Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι' εμού» (Ιω.14:6). Μέσω ποιου και με ποιο τρόπο αποκαλύπτει ο Υιός την Αλήθεια; «αλλά καθώς είναι γεγραμμένον, Εκείνα τα οποία οφθαλμός δεν είδε και ωτίον δεν ήκουσε και εις καρδίαν ανθρώπου δεν ανέβησαν, τα οποία ο Θεός ητοίμασεν εις τους αγαπώντας αυτόν. Εις ημάς δε ο Θεός απεκάλυψεν αυτά διά του Πνεύματος αυτού· επειδή το Πνεύμα ερευνά τα πάντα και τα βάθη του Θεού. Διότι τις των ανθρώπων γινώσκει τα του ανθρώπου, ειμή το πνεύμα του ανθρώπου το εν αυτώ; Ούτω και τα του Θεού ουδείς γινώσκει ειμή το Πνεύμα του Θεού. Αλλ' ημείς δεν ελάβομεν το πνεύμα του κόσμου, αλλά το πνεύμα το εκ του Θεού, διά να γνωρίσωμεν τα υπό του Θεού χαρισθέντα εις ημάς» (Α' Κορ.2:9-12).

«Ήτο το φως το αληθινόν, το οποίον φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον.» (Ιω.1:9). Ο Χριστός δεν περιορίζεται από δόγματα, εκκλησίες, θρησκείες, κλπ. ώστε να σώσει τον άνθρωπο. «Επειδή όταν οι εθνικοί οι μη έχοντες νόμον πράττωσιν εκ φύσεως τα του νόμου, ούτοι νόμον μη έχοντες είναι νόμος εις εαυτούς, οίτινες δεικνύουσι το έργον του νόμου γεγραμμένον εν ταις καρδίαις αυτών, έχοντες συμμαρτυρούσαν την συνείδησιν αυτών και τους λογισμούς κατηγορούντας ή και απολογουμένους μεταξύ αλλήλων, εν τη ημέρα ότε θέλει κρίνει ο Θεός τα κρυπτά των ανθρώπων διά του Ιησού Χριστού κατά το ευαγγέλιόν μου.» (Ρωμ.2:14-16). Όποιος ακολουθεί πιστά όσα ο Κύριος μέχρι τη στιγμή αυτή του αποκάλυψε βρίσκεται στο σωστό δρόμο είναι από τα άλλα πρόβατα, «Και άλλα πρόβατα έχω, τα οποία δεν είναι εκ της αυλής ταύτης· και εκείνα πρέπει να συνάξω, και θέλουσιν ακούσει την φωνήν μου, και θέλει γείνει μία ποίμνη, εις ποιμήν.» (Ιω.10:16).  Αν κάποιος είναι αληθινά πρόβατο του Χριστού και αληθινά ακούει την φωνή Του θα οδηγηθεί στην αληθινή Εκκλησία όπως οδηγήθηκε ο Κορνήλιος (Πραξ.10:1-6) και ο Παύλος στο δρόμο προς τη Δαμασκό (Πραξ.22:7-10).  Η Εκκλησία δεν είναι κτίριο αλλά είναι λαός, είναι ο λαός του Θεού με κεφαλή τον Χριστό. Κάθε μέλος της Εκκλησίας, κάθε πιστός είναι ναός του Αγίου Πνεύματος (Α' Κορ.3:16-17, 6:19, Β' Κορ.6:16 [Ιερ.31:33]). Η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού και ο οίκος του Θεού (Εφ.2:18-22, Κολ.1:18, Α' Πετ.2:1-10). Είναι η νύφη και η σύζυγος του Χριστού (Αποκ.21:1-9, 22:27). Η λατρεία του Θεού πρέπει να γίνεται «εν Πνεύματι και Αληθεία» (Ιω.4:24). Η αληθινή Εκκλησία είναι μέσα στον Θεό (Α' Θες.1:1).  Έξω από την Εκκλησία είναι όλοι αυτοί που κηρύττουν άλλο Ευαγγέλιο, που διδάσκουν ότι οι Χριστιανοί θα είναι πάντα δέσμιοι της αμαρτίας στη ζωή αυτή.

Όσοι ανήκουν στην αληθινή Εκκλησία (όχι όσοι λένε ότι ανήκουν αλλά όσοι πραγματικά υπακούν τον Χριστό) είναι ενωμένοι με την Άμπελο και Κεφαλή τους είναι ο Χριστός, το σώμα του Χριστού είναι άγιο. Όποιο μέλος δεν είναι ενωμένο με την Άμπελο, δεν ζει αγία ζωή κόβεται, «Εάν τις δεν μείνη εν εμοί, ρίπτεται έξω ως το κλήμα και ξηραίνεται, και συνάγουσιν αυτά και ρίπτουσιν εις το πυρ, και καίονται.» (Ιω.15:6). Αυτός που κόβει είναι ο Χριστός. Οι πραγματικοί πιστοί του Κυρίου ακούνε τον Χριστό (Ιω.10, Α' Ιω.2:27), βαπτίστηκαν στο Άγιο Πνεύμα και κάηκε η ρίζα της αμαρτίας εντός τους, «Εγώ μεν σας βαπτίζω εν ύδατι εις μετάνοιαν ο δε οπίσω μου ερχόμενος είναι ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι άξιος να βαστάσω τα υποδήματα αυτός θέλει σας βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και πυρί.» (Ματθ.3:11). Οι πραγματικοί πιστοί έχουν συνείδηση της σωτηρίας τους, «Αυτό το Πνεύμα συμμαρτυρεί με το πνεύμα ημών ότι είμεθα τέκνα Θεού» (Ρωμ.8:16). Δεν μιλώ για μια οποιαδήποτε διανοητική πίστη, αλλά για αληθινή πίστη που μεταμορφώνει! Αυτός που είναι του Χριστού έχει έρθει στο Φως (Ιω.3:21) και ακούει προσωπικά, όχι μέσω τρίτων, την φωνή του Ποιμένα Του (Ιω.10:4). «Και σεις έχετε χρίσμα από του Αγίου και γνωρίζετε πάντα» (Α' Ιω.2:20). Το χρίσμα, το πνευματικό και αληθινό χρίσμα του Αγίου Πνεύματος που δίνεται από τον Χριστό είναι αυτό που διδάσκει και οδηγεί τον αληθινό Χριστιανό, «Όταν όμως έλθη ο Παράκλητος, τον οποίον εγώ θέλω πέμψει προς εσάς παρά του Πατρός, το Πνεύμα της αληθείας, το οποίον εκπορεύεται παρά του Πατρός, εκείνος θέλει μαρτυρήσει περί εμού.» (Ιω.15:26), «Και το χρίσμα, το οποίον υμείς ελάβετε απ' αυτού, εν υμίν μένει, και δεν έχετε χρείαν να σας διδάσκη τις· αλλά καθώς σας διδάσκει το αυτό χρίσμα περί πάντων, ούτω και αληθές είναι και δεν είναι ψεύδος· και καθώς σας εδίδαξε, θέλετε μένει εν αυτώ» (Α' Ιω.2:27).  Άρα ο αληθινός πιστός ήρθε στην πίστη από την οδηγία του Αγίου Πνεύματος. Μόνο ο Χριστός μπορεί να πείσει τον άνθρωπο για την Αλήθεια αλλά είμαστε έτοιμοι να Τον ακούσουμε και να Τον υπακούσουμε; Εμείς ως μέλη της Εκκλησίας δείχνουμε στον κόσμο την Οδό, όμως στον κάθε άνθρωπο εξαρτάται αν θα την ακολουθήσει, «Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι' εμού.» (Ιω.14:6). Άρα δεν λέω ότι όποιος λέει «Πιστεύω στο Χριστό» αυτόματα σώζεται αλλά όποιος κάνει το θέλημα του Θεού, «Δεν θέλει εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών πας ο λέγων προς εμέ, Κύριε, Κύριε, αλλ' ο πράττων το θέλημα του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς.» (Μτ.7:21). «Εάν με αγαπάτε, τας εντολάς μου φυλάξατε» (Ιω.14:15) και «Σεις είσθε φίλοι μου, εάν κάμνητε όσα εγώ σας παραγγέλλω.» (Ιω.15:14).

Στο Μτ.7:15-20 το αρχαίο κείμενο λέει ότι θα καταλάβουμε τους ψευδοπροφήτες από τους καρπούς τους. Το όλο χωρίο είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον καταρχήν μιλά για «λύκους» που εμφανίζονται με ένδυμα «προβάτων». Ο Χριστός είναι ο Αμνός του Θεού αυτοί οι ψευδοπροφήτες εμφανίζονται εξωτερικά σαν λειτουργοί του Αμνού αλλά στην πραγματικότητα είναι «λύκοι» διότι οι «καρποί» τους δεν είναι οι «καρποί» του Χριστού. Η λέξη «καρπός» έχει μεγάλη σημασία διότι παραπέμπει στους καρπούς του Πνεύματος, «Ο δε καρπός του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια· κατά των τοιούτων δεν υπάρχει νόμος.» (Γαλ.5:22-23) . Δηλαδή αυτοί οι «λύκοι» δίδασκαν και διδάσκουν ότι οι άνθρωποι θα είναι πάντα στη ζωή αυτή δούλοι της αμαρτίας, αρνούνται τα λόγια του Χριστού, «εστέ λοιπόν σεις τέλειοι, καθώς ο Πατήρ σας ο εν τοις ουρανοίς είναι τέλειος» (Μτ.5:48) και διδάσκουν την ανομία διότι δεν υπακούν τον Χριστό, ούτε ξέρουν την Φωνή Του, οι ίδιοι προσωπικά απλά αντιγράφουν τα λόγια των αγίων ενώ οι ίδιοι δεν έχουν την Ζωή. Αυτό φανερώνεται και από τα υπόλοιπα λόγια του Χριστού, «Δεν θέλει εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών πας ο λέγων προς εμέ, Κύριε, Κύριε, αλλ' ο πράττων το θέλημα του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς» (Μτ.7:21). Και προσοχή φίλοι μου, ο Χριστός δεν είπε ότι τα θαύματα των ψευδοπροφητών δεν ήταν αληθινά, «Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά;» (Μτ.7:22) όχι το πρόβλημα του Χριστού ήταν σε κάτι άλλο, ότι, «Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ' εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν» (Μτ.7:23). Κάποιος μπορεί να γνώρισε τον Χριστό, να χρησιμοποιήθηκε από Αυτόν κάποια στιγμή στη ζωή του αλλά να μην προχώρησε ύστερα, να μην άφησε τον Χριστό να τον αγιάσει με αποτέλεσμα να «ξεραθεί».

Όλες οι αιρέσεις προέρχονται από αυτούς που δεν έλαβαν το χρίσμα (Α' Ιω.2:27). Από αυτούς που αρνήθηκαν ουσιαστικά (παρά τα λόγια τους) το Φως που φωτίζει κάθε άνθρωπο (Ιω.1:9). Προσευχόμαστε να επιστρέψουν όλοι όσοι χρησιμοποιούν την ονομασία Χριστιανός αλλά η ζωή τους λέει άλλα ...